از روزهای نخست فروردین زیاد شنیده ایم !!!
نوروز یاد آزادگی هاست ...
یاد جمشید
یاد مصدق
یاد همه ی آزادی خواهان!
شعار و تلقین های امید دهنده
حرف های بیهوده زدن
آرزوهای تو خالی برای هم کردن!
سال نو هم روزهاش همان روزهای امسال است با این اختلاف که ماه اول سعی می کنیم متفاوت نشون بدیم اما تا آخر سال که نمیتونیم خودمون رو گول بزنیم.
باز هم چند سوال احمقانه!
اندوخته ی امسال چه بود: افزایش حساب بانکی؟ماشین ؟ فرش؟ یادگاری ولنتاین؟یا کتاب؟
هیچ نمی گویم٫ به قول... سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
آخرین دست نوشته های ۸۶ را فقط تایپ می کنم فقط همین.
آدمهای اطراف یخ زده اند
لیوان نسکافه کنار دفتر دست نوشته ام
روزهای برفی زمستان را گوشزد می کند
شاید اینروزها سردتر از برف دی ماه باشد.
لیوان نسکافه در دست!
شعر های شاملو هم زخم را تازه تر می کند
و
مثنوی هم فقر را توجیه!
پاییز
زمستان
من
تمام می شویم
و از ما جز چند تقویم خاک خورده
و چند دست نوشته باقی نخواهد ماند.
آه!آسفالت های شب بارانی
کوچه های خلوت دلتنگی
کجایید؟
فریادتان میزنم.